Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Νεράντζι γλυκό του κουταλιού

Υλικά

• 12 νεράντζια (570 γρ. ξυσμένες φλούδες, 48 κομμάτια)
• 1 κιλό ζάχαρη
• 2½ κούπες νερό
• 1 λεμόνι (το χυμό του)

Εκτέλεση

Πλένουμε τα νεράντζια, τα σκουπίζουμε και τα τρίβουμε στο πιο ψιλό μέρος του τρίφτη (το ξύσμα, αν θέλουμε, το φυλάμε για να φτιάξουμε Λικέρ Νεράντζι).
Αν τα νεράντζια είναι μικρά, τα κόβουμε σε 4 κομμάτια, ενώ αν είναι μεγάλα, τα κόβουμε σε 6.
Αφαιρούμε προσεχτικά τις φλούδες από την σάρκα, για να μη μας χαλάσουν.

Στη συνέχεια, αν τα κάνουμε με τον παραδοσιακό τρόπο, περνάμε τα νεράντζια (αφού τα τυλίξουμε), σε κλωστές φτιάχνοντας κολιέ, βάζοντας περίπου 12 με 14 κομμάτια.
Αντί για κλωστή (και αν θέλουμε να αποφύγουμε τη φασαρία), τα τυλίγουμε και να καρφώσουμε ένα – ένα, με μια οδοντογλυφίδα.
Στη συνέχεια, τα βάζουμε σε κατσαρόλα με αρκετό νερό να βράσουν, για να τα ξεπικρίσουμε.
Όταν πάρουν βράση, τ᾿ αφήνουμε να βράσουν για 5′ και τ᾿ αποσύρουμε απ᾿ τη φωτιά.
Ρίχνουμε τα νεράντζια σε σουρωτήρι και τα ξεπλένουμε με κρύο νερό βρύσης.
Αδειάζουμε την κατσαρόλα και την ξεπλένουμε κι αυτή, με λίγο νερό.
Επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία άλλες δύο φορές.
Αφού τα βράσουμε την τρίτη φορά και τα σουρώσουμε, τα βάζουμε σε μπολ, με κρύο νερό βρύσης.
Τους αλλάζουμε το νερό, δυο – τρεις φορές συνεχόμενες, για να κρυώσουν.
Τ᾿ αφήνουμε στο νερό για 18 – 24 ώρες, αλλάζοντας το νερό 4 – 5 φορές, μέχρι να ξεπικρίσουν εντελώς (δοκιμάζουμε).
Αν μας αρέσουνε πικρούτσικα, τ᾿ αφήνουμε γύρω στις 16 με 18 ώρες.
Τα δοκιμάζουμε, κόβοντας και δαγκώνοντας ένα στο κέντρο, για να δούμε αν έχουν ξεπικρίσει.
Όταν ξεπικρίσουν και μας αρέσουν στη γεύση, αφαιρούμε τις οδοντογλυφίδες και τα στίβουμε ελαφρά.
(Αν χαλάσει το σχήμα τους, μη φοβηθείτε, θα επανέλθουν με το βράσιμο).

Βάζουμε τη ζάχαρη με το νερό να βράσουν για 4′ – 5′ και ρίχνουμε μέσα τα νεράντζια.
Από τη στιγμή που θα πάρουν βράση, τα βράζουμε για 5′ και σβήνουμε τη φωτιά.
Αποσύρουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε να σταθεί το γλυκό για 7 – 8 ώρες.
Κατόπιν, το ξαναβράζουμε για 5′ – 10′ περίπου, μέχρι να δέσει το σιρόπι.
(Το σιρόπι έχει δέσει όταν στάξουμε µια σταγόνα πάνω στο νύχι του αντίχειρα μας και αυτή στέκεται και δεν χύνεται.
Τότε το γλυκό είναι σωστά δεμένο).

Λίγο πριν το τέλος, προσθέτουμε το χυμό λεμονιού, για να μη μας ζαχαρώσει το γλυκό, αλλά και για αντισηπτικό και συντηρητικό.

Αφήνουμε το γλυκό να κρυώσει λίγο και το βάζουμε σε γυάλινα, ζεστά, αποστειρωμένα βάζα και τα αναποδογυρίζουμε μέχρι να κρυώσουν τελείως.

1Αν το σιρόπι μας φανεί άδετο, αφαιρούμε το γλυκό και το βράζουμε σε δυνατή φωτιά να πήξει.
Αν μας φανεί σφιχτό, προσθέτουμε λίγο νεράκι ακόμη και το βάζουμε να πάρει μία βράση.

2Το φυλάμε εκτός ή καλύτερα εντός ψυγείου.

3Τα νεράντια, όπως και όλα τα φρούτα που θέλουν ξεπίκρισμα, θα πρέπει να τα ξεπικρίσουμε καλά πριν τα βράσουμε με ζάχαρη. Αν μας αρέσει να έχουν μια ελαφριά πικράδα, τα ξεπικρίζουμε λιγότερες ώρες, αλλιώς θα πρέπει να τα ξεπικρίσουμε πολύ καλά. Και στις δύο περιπτώσεις, δοκιμάζουμε.

4Θα πρέπει να ξέρετε ότι, αν δεν έχει ξεπικρίσει καλά το φρούτο μας, όση ζάχαρη και να βάλουμε μετά, η πικράδα δεν θα φύγει και το ίδιο ισχύει και για τις μαρμελάδες.
5Αν το σιρόπι είναι αραιό θα μουχλιάσει σύντομα το γλυκό. Σ’ αυτή την περίπτωση, πετάμε όσα κομμάτια γλυκού έχουν μουχλιάσει και το ξαναβράζουμε προσθέτοντας λίγη ζάχαρη και κάνοντας το σιρόπι πιο σφιχτό.

6Εάν το σιρόπι είναι πηχτό θα ζαχαρώσει. Σε αυτή την περίπτωση, ξαναβράζουμε το γλυκό αραιώνοντάς το με λίγο νερό.

7Τα γλυκά από φλούδες εσπεριδοειδών, αλλά κι από ολόκληρα τα φρούτα, είναι ιδανικά για γαρνίρισμα, αλλά και για προσθήκη σε άλλα γλυκίσματα.



loading...